وقتی بعد از ۶۰ سال شب و روزت جابجا میشه ، یعنی منقلب هستی ...بیداری در شب و چشمان خسته و خواب آلود در روز ، یعنی جایگزینی تاریکی با روشنایی و استیلای بدی بر خوبی ...عاقبتی که تحمیل شد ... فرصتی برای رجعت نیست... ا + نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۸/۱۷ ساعت 19:14 توسط احسان  |  Adblock test (Why?)

تنها نیستم ولی احساس تنهایی میکنم ... چون تنها نیستم نمیتوانم احساس تنهاییم را با تن های دیگر پر کنم! ا + نوشته شده در ۱۴۰۱/۰۸/۰۷ ساعت 11:43 توسط احسان  |  Adblock test (Why?)

من فقط یکی رو میخوام که لازم دارم ، ... اما اینجا خیلیها هستند که لازم ندارم...

تمام آنهایی را که دوستشان داشتم ،  رفتند ....فقط انهائی ماندند که دوستم ندارند ...         

شمعی بودم که سوختم تا بسازند  ...پایان کار ،  روی کیک گذاشتند و  فوت' href='/last-search/?q=فوت'>فوت کردند ...چقدر «فوت »، با «فوت »شبیه است ... هر دو حکایت رفتن است ...حکایت مردن است ...                               ا + نوشته شده در ۱۴۰۰/۰۵/۰۹ ساعت 15:17 توسط احسان  |  Adblock test (Why?)

سعی کردم که بمانی و بریدی به درککارمان را به غـم و رنج کشیدی به درکبه جهنم که از این خانه فراری شده ایعاشقت بودم و هرگــز نشنیدی به درکمیوه ی کال غـــــزل بودم و از بخت بدمتومرا هرگز ازاین شاخه نچیدی به درکفرق خرمهره و گوهر تو نفهمیدی چیستجنس پاخورده ی بازار خریدی بـــــــه درکدانه پاشیدم و هربار نش...

آمدم مجلس ترحیم خودم،همه را می دیدمهمه آنها که نمی دانستمعشق من در دلشان ناپیداستواعظ از من می گفت،از نجابت هایم،از همه خوبیهاو به خانم ها گفت:اندکی آهستهتا که مجلس بشود سنگین تر،راستی این همه اقوام و رفیقمن خجل از همه شانمن که یک عمر گمان می کردمتنهایمو نمی دانستممن به اندازه یک مجلس ختم،دوستانی دا...

دیگه از تو، او ، شما،  ایشان ... ناامید شدم ،چسبیدم به (من) ،اولین و آخرین ضمیرم که هیچوقت تنهام نگذاشته :من ...در دستور زبان فارسیم فقط اول شخص مفرد وجود دارد،تازگی ها با کودک درونم آشنا شدم ،

دروغ و مکر و نیرنگ و فریبتبهر حالی رود آخر به جیبتبلای من شده اعجوبه داماددوصد لعنت بر این داماد من باد++++++++++++++آن زنده دلی که مرده مغزی داردخانه سجن و چه تنگ مرزی داردآخر لحد و گور و جهنم باشد

مسن تر ها ، مثل عتیقه های گرانبها فقط برای تزئین ،گوشه زندگی کوچکترها نگهداری می شوند ...خیلی محترمند!!!... ا

همه زخمی هستند ...همه به دست هم زخمی هستند ...و روی زخم هم نمک میپاشند ... ا

به کره شمالی میخندیم ...هر کدام از ما یک کره شمالی هستیم : حصارها کشیده ... درها بسته ... سانسور شدید در خانواده ... ا

بنی آدم اعضای یکدیگرند؟نبینی که اعضای هم میدرند؟نه در آفرینش ز یک گوهرندنه مهر و محبت به یک جو خرندچو عضوی به درد آورد روزگاردگر عضوها راه خود میروندچو خود محوری حرف استاد شدتن آسائی و تنبلی محورند تل

من میخواهم از این به بعد هر کس احوالم را پرسید بگویم : "خوبم" ! ...ولی این پاسخ مثل اعتراف زیر شکنجه اعتبار ندارد...اگر دوست منی، تو خود از رنگ رخسار حکایت سر ضمیر را می شنوی... ا

هیچکدام از اسطوره های عشقی ما به وصل منجر نشده ، یا اگر به وصل منجر شده ، داستان بعد از وصل گفته نشده !... عاشق و معشوق زیاد بوده و هست ، عاشق ماندن و عاشقانه زندگی کردن تا پایان عمر ؟! ... هیهات !... دوام عشق میخواهی مکن با وصل آمیزش که آب زندگانی میکند خاموش آتش را ا

در این زمانه بسی آشنا و یار گرفتموز این میانه رفیقی یک از هزار گرفتم نماند وین یک بگزیده باز تا دم منزلبدین سبب گل گلشن بدیده خار گرفتم

عمری با این خیال و توقع زیستم که :_ بچه های خوبی دارم ، خیلی خوب مخصوصا دخترم که بچه بزرگتر بود ..._ بچه هایم بزرگ خواهند شد ، دخترم ازدواج میکند و من با دامادم دوست میشوم و آنها و ما ، در کنار همدیگر

چه حقیر و ضعیف هستندآدمهائی که تمام عشقشان در یک نفر خلاصه میشود... (آنهم با بنیان یک رابطه با جنس مخالف ...) چقدر آدم باید قوی باشد تا عاشق تمام خانواده بلکه تمام آدمها باشد ... چقدر دلش باید وسعت داشته باشد که همه را توی دلش جا بدهد ... تازه جفا ببیند و بیرون نیاندازد ! ... ا

آب نباشد ، میمیریم غذا نباشد ، میمیریم هوا نباشد،میمیریم به برق، گاز ،انواع سوخت و انرژی وابسته ایم کار ، تفریح ، پول و مسکن شدیدا مورد نیاز است انواع ابزار و وسایل و تکنولوژی ما را محاصره و زنجیر

بسیاری ما را ترغیب و تشویق میکنند که بگوئیم 《به من چه》و به اطرافیانمان کاری نداشته باشیم ، ولی وقتی میگوئیم 《 به من چه》 میگویند :《انسانیت》 از بین رفته ، از دوست و فامیل و همسایه احوالی نمی پرسی!... ک