احوالپرسی ...

بسیاری ما را ترغیب و تشویق میکنند که بگوئیم 《به من چه》و به اطرافیانمان کاری نداشته باشیم ،

ولی وقتی میگوئیم 《 به من چه》 میگویند :《انسانیت》 از بین رفته ، از دوست و فامیل و همسایه احوالی نمی پرسی!...
کسی میتواند تکلیف ما را روشن کند ؟

چشممان را بروی وقایع اطرافمان ببندیم و هیچ احوالی نپرسیم؟ ؛

یا هشیار و با چشم و گوش باز به داد و درد همنوعان برسیم ؟

_ این روزها هر احوالپرسی را فضولی ، دخالت و تجسس مینامند ...

ا