من آن سازم که گر کوکم کنی ،
بلد باشی که بنوازی...
صدای دلنواز آرم
و گر زخمم زنی ناجور
صدای من بیازارد
نه تنها تو ، هرآنکس گوش میدارد ...
منال از من که من نالان ز زخم دیگران هستم
تو نزدیکم نیا الا زمانی که
1 بیاموزی ...
اگر آرشه ، اگر زخمه و یا با نوک انگشتان
ا![]()
برچسب:
نویسنده: امیر کریمیان